Μια βραδιά αφιερωμένη στις ελληνικές μουσικές ρίζες, αλλά με καθαρά σύγχρονη και εξωστρεφή προσέγγιση, παρουσίασαν οι Gadjo Dilo στην Πλατεία Δεξαμενής, στο Κολωνάκι, στο πλαίσιο του Attica Roots Festival. Το συγκρότημα, γνωστό για το ιδιαίτερο ύφος του, που το ίδιο έχει περιγράψει ως «Manouche De Grec», συνδύασε στοιχεία του ελληνικού αστικού τραγουδιού με τη gypsy swing και τη manouche jazz παράδοση.
Η συναυλία έγινε την Κυριακή 12 Ιουλίου και εντάχθηκε στο πρόγραμμα του πολιτιστικού θεσμού της Περιφέρειας Αττικής, ο οποίος έχει ως στόχο να αναδείξει τη μουσική κληρονομιά, αλλά και τη σύγχρονη δημιουργία. Η επιλογή της Πλατείας Δεξαμενής έδωσε στη βραδιά έναν ανοιχτό, αστικό χαρακτήρα, με το κοινό να παρακολουθεί μια συναυλία που κινήθηκε ανάμεσα στη μνήμη και τον αυτοσχεδιασμό.
Οι Gadjo Dilo εμφανίστηκαν με τους Σωτήρη Πομόνη στην κιθάρα, Κώστα Μητρόπουλο στην κιθάρα, Σέργιο Χρυσοβιτσάνο στο βιολί, Γιώργο Τσιατσούλη στο ακορντεόν, Ηλιάνα Τσαπατσάρη στη φωνή και Γιώργο Ρούλο στο κοντραμπάσο. Με αυτή τη σύνθεση, το σχήμα παρουσίασε ένα πρόγραμμα που αξιοποίησε την ενέργεια του gypsy swing και τη ζεστασιά των ελληνικών μελωδιών, χωρίς να μένει σε μια απλή αναπαραγωγή γνωστών τραγουδιών.
Το μουσικό υλικό της βραδιάς κινήθηκε γύρω από τις ρίζες της ελληνικής αστικής μουσικής, με αναφορές σε παλιά αθηναϊκά τραγούδια, κυρίως των δεκαετιών του ’50 και του ’60. Μέσα από τις ενορχηστρώσεις του συγκροτήματος, οι μελωδίες αυτές απέκτησαν διαφορετικό ρυθμό και νέα δυναμική, καθώς συναντήθηκαν με τον αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα της jazz και τη χαρακτηριστική κινητικότητα της manouche παράδοσης.
Η αξία της προσέγγισης των Gadjo Dilo βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη συνάντηση. Το συγκρότημα δεν αντιμετωπίζει την παράδοση ως μουσειακό υλικό, αλλά ως ζωντανή βάση πάνω στην οποία μπορούν να χτιστούν νέες μουσικές διαδρομές. Έτσι, τραγούδια που συνδέονται με άλλες εποχές και άλλες εικόνες της Αθήνας αποκτούν ξανά θέση στο παρόν, μέσα από ήχους που συνομιλούν με διεθνείς μουσικές φόρμες.
Το Attica Roots Festival επιχειρεί να υπηρετήσει ακριβώς αυτή τη λογική: να φέρει στο προσκήνιο τις μουσικές καταβολές της Αττικής και της ελληνικής παράδοσης, όχι με κλειστό ή νοσταλγικό τρόπο, αλλά μέσα από σύγχρονες καλλιτεχνικές προτάσεις. Η εμφάνιση των Gadjo Dilo ταίριαξε σε αυτό το πλαίσιο, καθώς η μουσική τους συνδέει διαφορετικούς πολιτισμούς, εποχές και αισθητικές.
Η συναυλία στην Πλατεία Δεξαμενής είχε ρυθμό, εξοικείωση με το κοινό και έντονο στοιχείο αυτοσχεδιασμού. Το βιολί, οι κιθάρες, το ακορντεόν και το κοντραμπάσο δημιούργησαν μια ηχητική βάση που παρέπεμπε στη gypsy swing σκηνή, ενώ η φωνή της Ηλιάνας Τσαπατσάρη κράτησε σταθερή τη σύνδεση με το ελληνικό τραγούδι και τη μελωδική του γραμμή.
Για το κοινό που βρέθηκε στην πλατεία, η βραδιά λειτούργησε ως μουσική διαδρομή στην Αθήνα άλλων δεκαετιών, αλλά χωρίς την αίσθηση μιας απλής αναδρομής στο παρελθόν. Οι Gadjo Dilo έδειξαν ότι τα παλιά αστικά τραγούδια μπορούν να παραμένουν ενεργά, όταν ερμηνεύονται με φαντασία, τεχνική και διάθεση για πειραματισμό.
Με τη συγκεκριμένη εμφάνιση, το Attica Roots Festival συνέχισε την προσπάθεια να συνδέσει τον δημόσιο χώρο με τη μουσική εμπειρία. Η Πλατεία Δεξαμενής έγινε για ένα βράδυ σημείο συνάντησης της ελληνικής αστικής μνήμης με τη gypsy swing παράδοση, σε μια συναυλία που ανέδειξε τη δύναμη των μουσικών ριζών όταν αυτές παραμένουν ανοιχτές σε νέες αναγνώσεις.